Mulleres. De aquí. E de alí.

Como se adoptan medidas para evitar que se realicen ablacións do clítoris ás nenas (que as fan as nais e as aboas, non vaiamos de feministas do pau , porque as mulleres teñen moita culpa en que se continúe con estas prácticas ou toda ) , educando as nais e os pais (e as veces castigándoos con toda a forza da lei ), tamén hai tomar medidas en casos de matrimonios prematuros (por presión dos pais e logo dunha transacción económica ). Hai machismo en todas partes, non só hai que traballa r (con medios adecuados) par a cambiar como os que somos de aquí nos comportamos senón estar atentos a como determinados grupos se comportan, que poden ser europeos de vello, como moitas variantes de etnia xitana que existen, aquí e por Europa adiante, que non recoñe cen como propias as leis de cada país . Tamén a comportamentos que se dan en africanos (hai xente que ven de países de onde matar a propia muller non é nin delito). É ben certo que despois cada individuo ten unha parte de responsabilidade e poder de decisión nos seus actos. Pode ignorar presións familiares e arriscarse a sofre-la violencia dos propios pais ou familiares ou simplemente a que os expulsen da súa comunidade ou da súa familia. Outros, sabéndose apoiados, darán renda solta o seu sadismo e os seus instintos violentos. Non podemos caer no erro de por medo a ser acusados de racismo ou xenofobia, mulleres e nenas sufran semellantes ataques ou incluso acaben asasinadas. En cada país, en cada etnia existen persoas con capacidade de romper con todo o que se lle ensina que considera negativo, con capacidade para negarse a realizar actos de violencia e con capacidade para resis ti-las presións do seu grupo. A ese menor ensináronlle a ser así. A súa familia. A nai da nena que a vendeu probablemente foi vendida e casada ela así e cre que o que fixo está ben; e se non o cre, pois sentiríase indefensa, incapaz de evita-lo. En calquera caso vender un fillo ou unha filla é delito e punto.