A poesía é un misterio, un enigma. Nos poemas ben escritos
nunca sobra nada, incluso o que é redundante. Todo está no texto. Debemos
preguntarnos o que non di. Excluílo. As veces nin di nin non di algo. É un crebacabezas.
Ou un grito. Unha sensación. A nosa experiencia persoal é importante pero nunca
debemos esquecer que o escritor che está cotando algo que é importante
para el. Algo concreto. A poesía hai que aprender a lela. Custa ó primeiro pero
logo vólvese un exercicio mental fascinante.
A prosa parece máis fácil pero moitos lectores pasan por
riba moitas cousas.
No hay comentarios:
Publicar un comentario